Historisch Park Sukothai
Het Historisch Park Sukothai ligt ruim tien kilometer vanaf de huidige stad Sukothai. Sukothai ligt op de grens van wat je noord en midden Thailand zou kunnen noemen. Het ligt centraal in het smalste deel tussen Laos en Myanmar. De nieuwe stad aan de rivier de Yom schijnt cultureel niet bijster interessant te zijn maar schijnt wel een goede uitvalsbasis te zijn voor een bezoek aan het Historisch Park Sukothai. Wij kunnen hier geen oordeel over geven want we zijn alleen in het Historisch Park geweest. Dit park is een werelderfgoed.
Het park straalt een enorme rust uit. De mooiste manier om het park te bekijken is op de fiets. Fietsen kun je huren bij de winkeltjes bij de ingang van het park. Ook kun je je laten rijden in een soort elektrische Tuk-Tuk of in een riksja.
In het grote park met vijvers en lanen zie je de Hindoe- en Khmerinvloeden. Het park telt honderden chedi’s maar de chedi’s die de moeite waard zijn om te bezoeken liggen allemaal dicht bij elkaar.
In de dertiende eeuw heerste het koninkrijk Sukothai over een gebied dat zich uitstrekte van Laos tot Maleisië. Sukothai was een grootmacht in Zuidoost Azië en bood weerstand aan de Khmer die vanuit Cambodja oprukten naar het Westen.
De Siamese prins Phor Khun Bang Klang Thao versloeg in een duel per olifant de commandant van de Khmer. Na het beslissende duel nam de prins de naam Sri Indraditya aan en stichtte hij een dynastie die bijna 150 jaar aanhield. Zijn jongste zoon Ramkhamhaeng nam in 1279 op negentienjarige leeftijd de kroon over van en maakte van Sukothai in twintig jaar tijd tot één van de belangrijkste steden van Zuidoost Azië. Ramkhamhaeng introduceerde het Theravadaboeddhisme in het koninkrijk Sukothai. Sukothai werd een Dageraad van Geluk; een burcht van vrijheid en verdraagzaamheid.
In 1439 werd Sukothai ingenomen door Ayutthaya en verloor het zijn belangrijke positie.
Tegenwoordig kun je je alleen met een hoop fantasie een voorstelling maken hoe mooi het er eerder geweest moet zijn toen de Wat Mahathat en de andere Wat’s nog intact en in gebruik waren.
zie:
terapel.punt.nl
